Razem
Razem

Zdrowy styl życia kojarzy się nam przede wszystkim z unikaniem używek, dietą i aktywnością fizyczną. Według badań CBOS z 2007 r. 80% Polaków uznaje się za osoby dbające o zdrowie. Prawda jest niestety taka, że po pierwsze zachowań zdrowotnych jest więcej, a po drugie zaledwie 3% badanych realizuje łącznie choćby cztery typy aktywności.

By więc mieć pełną jasność, wymieńmy wyodrębnione dotychczas zachowania zdrowotne:

  • zdrowy sposób odżywiania,
  • umiarkowana regularna aktywność fizyczna,
  • rekreacja i  odpoczynek,
  • konstruktywne radzenie sobie ze stresem,
  • niepalenie tytoniu,
  • unikanie alkoholu,
  • rezygnacja z konsumpcji środków psychoaktywnych,
  • zachowania chroniące zdrowie przy wykonywaniu pracy,
  • bezpieczne zachowania w ruchu drogowym,
  • bezpieczne i  odpowiedzialne zachowania w  relacjach seksualnych,

oraz działania przejawiane w relacjach z medycyną, m.in.

  • regularne profilaktyczne badania stanu zdrowia, ukierunkowane na wczesne wykrycie określonych chorób,
  • szybkie zgłaszanie się po pomoc medyczną w sytuacji zaobserwowania niepokojących symptomów choroby,
  • stosowanie wyłącznie niezbędnych leków bez ich nadużywania.

By uznać zachowania za prozdrowotne powinny mieć miejsce celowość działania i intencja nawiązująca do zdrowia, odmiennie od zachowań spontanicznych lub nawykowych – gdzie motyw zdrowotny (i jakikolwiek inny) raczej nie występuje. Warto też zwrócić uwagę na zachowania realizowane w sposób na tyle intensywny, regularny i trwały, by miały one pożądany efekt zdrowotny, a nie tylko były sporadycznym aktem działania.

XXI wiek przyniósł wiedzę, iż sukces opieki medycznej w dużym stopniu zależy od zdolności pacjenta do rozumienia i  wykorzystywania informacji dotyczących zdrowia. Mimo tego większość osób badanych pod kątem zachowań zdrowotnych deklaruje, że zainteresuje się tematem jak będzie taka potrzeba, czytaj: gdy już wystąpi choroba. Prawie ⅓ Polaków przyznaje, że choć czasami myśli o wpływie swojego postępowania na zdrowie, to na co dzień nie przejmuje się tym, nie przekłada efektów tej refleksji na zmiany we własnych zachowaniach. Znaczna część uważa dbanie o własne zdrowie, za proces czasochłonny i trudny.

Czy rozpoczynając praktykowanie zdrowego stylu życia można liczyć na wsparcie społeczne?

Mimo że zdania w tym temacie są podzielone, przeważa wizja braku wsparcia społecznego, w tym doświadczanego od bliskich osób (a raczej niedoświadczanego).  Średnio co trzecia badana pod tym kątem osoba uważa, że jego koledzy z pracy, którzy podejmują różne działania dla lepszego zdrowia, nie uzyskują wsparcia, a raczej spotykają się z obojętnością ze strony swoich współpracowników. Spotkano się też z głosami twierdzącymi, że doświadczają przeszkód ze strony współpracowników. Według badań przeprowadzonych przez Puchalski K., Korzeniowska E., wsparcia doświadczają osoby podejmujące aktywność ruchową, zaś osoby rzucające palenie tytoniu i odchudzające się w równym stopniu doświadczają wsparcia, co przeszkód. Najrzadziej wsparcie udzielane jest osobom, które chodzą na kursy dotyczące spraw zdrowia, zażywają suplementy diety, a także wykonują regularnie badania profilaktyczne.

Jak wspierać osobę bliską w praktykowaniu zdrowego stylu życia?

Najprostszą metoda jest po prostu nie przeszkadzać. Jednak zarówno jako bliscy jak i z perspektywy kolegi, współpracownika, pracodawcy możemy tez robić inne rzeczy. Wyróżnia się trzy kierunki interwencji edukacyjno-promocyjnych:

  1. Wzmacnianie zasobów psychicznych w budowaniu lepszej samooceny, wewnętrznego poczucia skuteczności, przekonań o indywidualnej kontroli biegu wydarzeń, itp. Ujmując najprościej, można poklepać daną osobę po plecach mówiąc: Świetnie sobie radzisz.
  2. Kreowanie konkretnych umiejętności, dostarczanie prostych sposobów postępowania sprzyjającego zdrowiu. Warto robić to tak, by dana osoba widziała, że osiąga sukces, radzi sobie w dziedzinie troski o zdrowie. Czyli, podpowiadanie jak może jeszcze osiągnąć swój cel.
  3. Budowanie różnego typu ułatwień dla pożądanych zachowań w otoczeniu zewnętrznym – wystawianie owoców, organizowanie przestrzeni do ćwiczeń, zabranie na spacer itp.

By odwrócić predyspozycje najbliższych do życia zgodnie ze schematem: najpierw choroba, potem profilaktyka, warto też samemu dawać przykład, że można inaczej. Darmowy dostęp do zdrowia mamy bowiem w zasięgu ręki, trzeba po prostu dbać o nie zanim się zepsuje.

Chcesz dowiedzieć się jak przeprowadzić taki proces w praktyce? Wszelkich informacji udzieli Ci twój partner zdrowia.

Darmowy dostęp do zdrowia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *