Razem
Razem

Zdrowy styl życia kojarzy się nam przede wszystkim z unikaniem używek, dietą i aktywnością fizyczną. Według badań CBOS z 2007 r. 80% Polaków uznaje się za osoby dbające o zdrowie. Prawda jest niestety taka, że po pierwsze zachowań zdrowotnych jest więcej, a po drugie zaledwie 3% badanych realizuje łącznie choćby cztery typy aktywności.

By więc mieć pełną jasność, wymieńmy wyodrębnione dotychczas zachowania zdrowotne:

  • zdrowy sposób odżywiania,
  • umiarkowana regularna aktywność fizyczna,
  • rekreacja i  odpoczynek,
  • konstruktywne radzenie sobie ze stresem,
  • niepalenie tytoniu,
  • unikanie alkoholu,
  • rezygnacja z konsumpcji środków psychoaktywnych,
  • zachowania chroniące zdrowie przy wykonywaniu pracy,
  • bezpieczne zachowania w ruchu drogowym,
  • bezpieczne i  odpowiedzialne zachowania w  relacjach seksualnych,

oraz działania przejawiane w relacjach z medycyną, m.in.

  • regularne profilaktyczne badania stanu zdrowia, ukierunkowane na wczesne wykrycie określonych chorób,
  • szybkie zgłaszanie się po pomoc medyczną w sytuacji zaobserwowania niepokojących symptomów choroby,
  • stosowanie wyłącznie niezbędnych leków bez ich nadużywania.

By uznać zachowania za prozdrowotne powinny mieć miejsce celowość działania i intencja nawiązująca do zdrowia, odmiennie od zachowań spontanicznych lub nawykowych – gdzie motyw zdrowotny (i jakikolwiek inny) raczej nie występuje. Warto też zwrócić uwagę na zachowania realizowane w sposób na tyle intensywny, regularny i trwały, by miały one pożądany efekt zdrowotny, a nie tylko były sporadycznym aktem działania.

XXI wiek przyniósł wiedzę, iż sukces opieki medycznej w dużym stopniu zależy od zdolności pacjenta do rozumienia i  wykorzystywania informacji dotyczących zdrowia. Mimo tego większość osób badanych pod kątem zachowań zdrowotnych deklaruje, że zainteresuje się tematem jak będzie taka potrzeba, czytaj: gdy już wystąpi choroba. Prawie ⅓ Polaków przyznaje, że choć czasami myśli o wpływie swojego postępowania na zdrowie, to na co dzień nie przejmuje się tym, nie przekłada efektów tej refleksji na zmiany we własnych zachowaniach. Znaczna część uważa dbanie o własne zdrowie, za proces czasochłonny i trudny.

Czy rozpoczynając praktykowanie zdrowego stylu życia można liczyć na wsparcie społeczne?

Mimo że zdania w tym temacie są podzielone, przeważa wizja braku wsparcia społecznego, w tym doświadczanego od bliskich osób (a raczej niedoświadczanego).  Średnio co trzecia badana pod tym kątem osoba uważa, że jego koledzy z pracy, którzy podejmują różne działania dla lepszego zdrowia, nie uzyskują wsparcia, a raczej spotykają się z obojętnością ze strony swoich współpracowników. Spotkano się też z głosami twierdzącymi, że doświadczają przeszkód ze strony współpracowników. Według badań przeprowadzonych przez Puchalski K., Korzeniowska E., wsparcia doświadczają osoby podejmujące aktywność ruchową, zaś osoby rzucające palenie tytoniu i odchudzające się w równym stopniu doświadczają wsparcia, co przeszkód. Najrzadziej wsparcie udzielane jest osobom, które chodzą na kursy dotyczące spraw zdrowia, zażywają suplementy diety, a także wykonują regularnie badania profilaktyczne.

Jak wspierać osobę bliską w praktykowaniu zdrowego stylu życia?

Najprostszą metoda jest po prostu nie przeszkadzać. Jednak zarówno jako bliscy jak i z perspektywy kolegi, współpracownika, pracodawcy możemy tez robić inne rzeczy. Wyróżnia się trzy kierunki interwencji edukacyjno-promocyjnych:

  1. Wzmacnianie zasobów psychicznych w budowaniu lepszej samooceny, wewnętrznego poczucia skuteczności, przekonań o indywidualnej kontroli biegu wydarzeń, itp. Ujmując najprościej, można poklepać daną osobę po plecach mówiąc: Świetnie sobie radzisz.
  2. Kreowanie konkretnych umiejętności, dostarczanie prostych sposobów postępowania sprzyjającego zdrowiu. Warto robić to tak, by dana osoba widziała, że osiąga sukces, radzi sobie w dziedzinie troski o zdrowie. Czyli, podpowiadanie jak może jeszcze osiągnąć swój cel.
  3. Budowanie różnego typu ułatwień dla pożądanych zachowań w otoczeniu zewnętrznym – wystawianie owoców, organizowanie przestrzeni do ćwiczeń, zabranie na spacer itp.

By odwrócić predyspozycje najbliższych do życia zgodnie ze schematem: najpierw choroba, potem profilaktyka, warto też samemu dawać przykład, że można inaczej. Darmowy dostęp do zdrowia mamy bowiem w zasięgu ręki, trzeba po prostu dbać o nie zanim się zepsuje.

Chcesz dowiedzieć się jak przeprowadzić taki proces w praktyce? Wszelkich informacji udzieli Ci twój partner zdrowia.

mm

Agnieszka Smoła

Doświadczony pedagog i coach. Od kilku lat z sukcesem prowadzi coaching indywidualny. Wspomaga klientów w poszerzeniu samoświadomości, wyrabianiu nowych nawyków, niwelowaniu siły blokujących przekonań, motywuje do osiągania wyznaczonych celów. Fascynuje ją zdrowy styl życia.

Darmowy dostęp do zdrowia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *