Maraton w Londynie narodził się przy piwie, londyn maraton, John Disley Chris Brasher Raneleigh Harriers Dick Bear dsleyInge Simonsen Virgin Money, London Marathon, Spiropharm Marathon ProjectHistoria głosi, iż walijski sportowiec John Disley i dziennikarz Chris Brasher, mistrz olimpijski z Melbourne (1956, 3000 m z przeszkodami) klubowicze Raneleigh Harriers, spotykali się czasem po bieganiu przy piwku. Pewnego dnia rozmowa zeszła na temat maratonu nowojorskiego. Zainspirowani przez kolegów Disley i Brasher dopięli formę i w 1979 r. osobiście pojechali do Nowego Jorku.

Efektem tej wyprawy był komentarz Brashera :„Aby uwierzyć w tę historię, trzeba wierzyć, że ludzie mogą tworzyć jedną radosną rodzinę pracując razem, śmiejąc się razem i razem osiągając to, co niemożliwe. Ostatniej niedzieli 11 532 mężczyzn i kobiet z 40 krajów na świecie, wspieranych przez ponad milion ludzi, śmiało się, cieszyło i cierpiało podczas największego festynu, jaki świat kiedykolwiek widział” a zakończył swoją relację z Nowego Jorku pytaniem, czy Londyn mógłby gościć taki festiwal. „Mamy trasę, cudowną trasę, ale czy mamy serce i na tyle gościnności, aby zaprosić świat do nas?”

Pierwsza trasa

Zachwyceni panowie otrzymali wsparcie Donalda Trelforda, wydawcy The Obserer, który zorganizował spotkanie biegaczy z właściwymi władzami – przedstawicielami rady miasta, hrabstwa, policją, izbą turystyczną i pozostałymi instytucjami. Spotkanie zaowocowało wyznaczeniem płaskiej, szybkiej trasy wzdłuż Tamizy, ku radości maratońskich turystów biegnącej przez Tower Bridge, doki, obok Cutty Sark,  Big Bena i Pałacu Buckingham.

Pierwsi zwycięzcy

Sponsorem po długich poszukiwaniach została firma Gilette, która akurat rozglądała się za nowym celem. Pięć miesięcy później, 29 marca 1981 r., odbył się pierwszy masowy maraton w Londynie. Do udziału zgłosiło się ok. 20 000 tysięcy ludzi, ostatecznie zarejestrowano 7747 zawodników, do mety dobiegło 6 255 osób. Wygrali Amerykanin Dick Beardsley i Norweg Inge Simonsen, którzy trzymając się za ręce przekroczyli jednocześnie linię mety w czasie 2:11:48. Wśród pań zwyciężyła 43-letnia Brytyjka Joyce Smith, która uzyskała czas 2:29:57, bijąc rekord Wielkiej Brytanii.

Pierwsza edycja maratonu kończyła się na Constitution Hill, między Green Park a Pałacem Buckingham. W latach 1982 – 1993 maratończycy finiszowali na Westminster Bridge, mając za tło budynek brytyjskiego parlamentu. W 1994 r., podczas remontu mostu, metę przeniesiono na The Mall, pomiędzy  Pałacem Buckingham  a Trafalgar Square, i tam już pozostała. Poza tym drobnych korekt trasy dokonano w 2005 r. tak, aby ominąć bruk niedaleko Tower. W tym samym roku zmieniono kierunek biegu na Isle of Dogs.

Od 2010 London Marathon odbywa się pod skrzydłami firmy Virgin Money i ten stan nie zmieni się jeszcze przez najbliższe 4 lata.

mm

Agnieszka Smoła

Doświadczony pedagog i coach. Od kilku lat z sukcesem prowadzi coaching indywidualny. Wspomaga klientów w poszerzeniu samoświadomości, wyrabianiu nowych nawyków, niwelowaniu siły blokujących przekonań, motywuje do osiągania wyznaczonych celów. Fascynuje ją zdrowy styl życia. Kilka razy w tygodniu trenuje na siłowni. Pracuje jako health partner w programach Spirolife Active i Spirolife Balance, oraz jako Bellfemina Assistant w programie dedykowanym kobietom.

Maraton w Londynie narodził się przy piwie
Udostępnij
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *